|
Książeczka walutowa |
 |
|||
|---|---|---|---|---|
|
Kliknij na obrazek, aby zobaczyć powiększenie |
||||
|
W ramach dwuletniej normy obywatel mógł na podstawie książeczki walutowej nabyć środki płatnicze innych krajów socjalistycznych. Każda transakcja była skrupulatnie odnotowywana w książeczce walutowej. Wywóz waluty poświadczał urząd celny. Wywiezienie waluty uprawniało do dokonania kolejnego zakupy (w ramach normy oczywiście). Niewykorzystane zagraniczne środki płatnicze można było wpłacić z powrotem na książeczkę walutową po potrąceniu opłaty manipulacyjnej i odzyskać wykorzystany limit. Zgubienie Książeczki Walutowej oznaczało niemożliwość dokonywania jakichkolwiek zakupów walut przez dwa lata. |
||||
|
Książeczka walutowa - 1975 r. Ofiarował p. Tomasz Gębala |
|
|||
|
|
||||
|
Książeczka walutowa - druga połowa lat 70. Ofiarował p. Tomasz Cukiernik |
|
|||
|
Okładka i informacja dla posiadacza książeczki walutowej. Ofiarował p. Jacek Kobiałka |
|
|||
|
|
||||
| W latach siedemdziesiątych obywatel miał także prawo, w przypadku podróży na zachód, zakupić (w ramach normy) 10 dolarów amerykańskich. Prawo do zakupu przysługiwało jedynie wówczas, jeżeli obywatel nie posiadał własnych zasobów dewizowych. Na co te 10 dolarów miało starczyć nie bardzo wiadomo, ale każdy czuł się szczęśliwy, że mógł te dolary legalnie kupić. |
|
|||
|
Wydanie książeczki walutowej i jej zmiany były odnotowywane w dowodzie osobistym. |
|
|||
|
||||
|
Jesteś gościem numer
Copyright © by PolskaLudowa.com. Wszelkie prawa zastrzeżone. |
||||
na tej stronie, która została utworzona
04-03-2000, a ostatnio uaktualniona
07-01-2005. Wszelkie komentarze prosimy kierować do